https://www.youtube.com/watch?v=nxrNS6Cdk7U
...lecz ja powiem:
nigdy nie byłam dobrym dzieckiem,
nigdy nie byłam dobrą matką,choć bardzo tego chciałam,
nigdy nie byłam dobrą żoną,choć starałam się,
ani kochanką,
ani przyjaciółką,
ani siostrą...
ale za to jestem ZAJEBISTĄ ARTYSTKĄ, i jak mi Bóg miły jestem z tego dumna.
Czasem tak bywa,że nie jesteśmy tym,kim chcemy być...tylko tym,czym nas stworzono.
Moje doświadczenia życiowe sprawiły,że najlepiej odnajduję się malując a reszta jakoś słabo się poukładała.Trudno,nikt nie mówił,że będzie łatwo.Jeśli kiedyś mnie tu nie będzie to pozostaną słowa,które napisałam.I moje obrazy.Dla ludzi,których kochałam,dla najbliższych.Czy to wszystko ma sens dla Ciebie ? nie wiem,dla mnie moja twórczość to cena,za jaką przyszło mi odkupić swoje grzechy.Czy jakkolwiek inaczej można to wytłumaczyć nie wnikam.Dzięki temu,że maluję to jeszcze nie zwariowałam.I choć inni we mnie wątpią,ja NIE ZWĄTPIĘ w siebie NIGDY!
poniedziałek, 30 marca 2015
niedziela, 29 marca 2015
sobota, 28 marca 2015
Piszę, więc jestem...
Taka pogubiona,ale jestem.Pogubiona i zakręcona w tej całej lawinie bodźców zewnętrznych nie zawsze pożądanych.Wybrakowana emocjonalnie,bez własnego zdania,poważnie zasmucona i notorycznie wątpiąca w siebie,z obniżonym poczuciem własnej wartości...jestem.
Brak mi Ciebie mój Drogi Czytelniku,czy zapomniałeś już o mnie? dziś w nawiązaniu do rozmowy z koleżanką na tematy czysto życiowe postawiłam sobie pytanie ile we mnie odwagi?odpowiedź mnie zdruzgotała...(...)
Cóż mogłabym powiedzieć ? Chyba czuję pewien dysonans.
Najgorsze w tym wszystkim jest to,że uciekam od rozwiązań racjonalnych,a skłaniam się ku życiu w iluzji.Po co? Świadomość pewnych zmian przytłacza ,nie mam pojęcia co dalej.Chyba się poddałam temu,co ludzie nazywają losem.Nie umiem pogodzić się z kwestią braku tych szarpiących mną emocji wzlotów i upadków,które fajnie jest gdy towarzyszą w dniu codziennym...Bo dziś ma codzienność wygląda szaro,tak cholernie bezpłciowo.
Podobno kobieta jest jak otwarta księga...o fizyce kwantowej....po chińsku...Czyżbym i ja była właśnie taką księgą? Sama nie pojmuję czego mi brak,może samotności,odosobnienia na chwilę,spokoju,świętego spokoju.Dlaczego wszyscy dookoła mówią: żyj tak,zrób tak,tak będzie lepiej.Ja tak bardzo pragnę szczęścia i ...mam na nie swoją receptę mi tylko znaną.Niech inni uszczęśliwiają siebie,a mnie zostawią w spokoju,tego pragnę.Mówię to dziś i podpisuję się pod tym rękami i nogami. Dajta wy mi wszyscy święty spokój!
Tak,mam chandrę.Bo przestaję lubić ludzi,zaczynam stronić od toksycznych związków,znajomości.Do tego tracę zaufanie do coraz to większego grona ...Jest garstka tych ,którzy zrozumieją,reszta ech...
Człowiek to dwulicowa bestia,potwór w skórze owcy,fałszywy maszkaron. Nie lubię ludziów, przynajmniej dziś.Jeśli zechciałbyś pokazać mi prawdziwą swoją twarz-odezwij się.Jeśli masz zamiar kłamać,zawodzić,oszukiwać i mówić prawdę połowiczną-znikaj.Nie mam czasu na marnotrawienie go na fałszywych przyjaciół.
Zdegustowana ludzkimi postępkami,przerażona własnym wyobcowaniem,maluję.Nie chcę wchodzić w głębsze przemyślenia,po prostu maluję.To prosty sposób,prosty mechanizm,prosta recepta na moje szczęście.Na razie wystarcza.Jako pełna pomysłów osoba,twórcza i kreatywna odnajduję się w tym,co robię.Z nadzieją,że ktoś to kiedyś doceni.I tym pozytywnym(podobno wybitni zostali odkryci dopiero po śmierci )akcentem,idę spać.
Dziś nawet trudno zadedykować mi jakąś melodię dla siebie -ciebie,więc wrzucam coś przypadkowego.DOBRANOC.
https://www.youtube.com/watch?v=zAUoXf1N3u0&spfreload=1
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)